Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Метрикалық аяқ
Metrical foot
Трибрах – формалды поэзияда және грек және латын өлеңдерінде қолданылатын метрикалық аяқ. Сандық метрде (мысалы, классикалық өлеңнің метрі) ол аяқты құрайтын үш қысқа буыннан тұрады және ямбты (u –) немесе трохеені (– u) алмастырады. Акценттік-сылбырлы өлеңде (мысалы, ресми ағылшын өлеңінде) трибрах трохеенің орнына үш қысқа буыннан тұрады. "Трибрах сөзі" – үш қысқа буыннан тұратын сөз, мысалы, латын тіліндегі nitida "жарық" немесе грек тіліндегі ἔχετε "сендерде бар". Ағылшын тіліндегі баламасы – Канада немесе жолаушы сияқты үш қысқа буынды сөз. Трибрах сөзінің шығу тегі грек тіліндегі τρίβραχυς сөзінен келген, ол τρι "үш" префиксі мен βραχύς "қысқа" сөйлеушісінен құралған.
A tribrach is a metrical foot used in formal poetry and Greek and Latin verse. In quantitative meter (such as the meter of classical verse), it consists of three short syllables occupying a foot, replacing either an iamb (u –) or a trochee (– u). In accentual syllabic verse (such as formal English verse), the tribrach consists of a run of three short syllables substituted for a trochee. A "tribrach word" is a word consisting of three short syllables, such as Latin nitida "shining" or Greek ἔχετε "you have". An English equivalent would be a word with three short syllables such as Canada or passenger. The origin of the word tribrach is the Greek τρίβραχυς, derived from the prefix τρι "three" and the adjective βραχύς "short".
Терминология
Трибрахис атауы алғаш рет рим жазушысы Квинтилианның (б.з. 1 ғасыры) еңбектерінде кездеседі. Квинтилианның айтуынша, трибрахтың тағы бір атауы – "трохея": "Үш қысқа буын трохея жасайды, бірақ хорейге трохея атауын бергендер оны трибрахис деп атағанды жақсы көреді". Квинтилиан өзі оны трохея деп атаған. Дегенмен, қазіргі қолданыста үш қысқа буыннан тұратын тізбек әрқашан трибрахис деп аталады, ал трохея сөзі ұзын + қысқа (немесе салмақты + жеңіл, немесе басымды + басымсыз) буын тізбегін білдіреді. Диомед Грамматик (б.з. 4 ғасыры) айтқан тағы бір атауы – трибревис. Метрика туралы латын жазушысы Теренциан Мавр (б.з. 2 ғасыры) трохалық буынның (– u) ұзын буыны жиі екі қысқа буынға бөлінетінін атап өтті, "сондықтан біз трибрахис деп атаған нәрсені трохея деп те атауға болады". Ол трибрахистің иамб буынының (u –) орнына және амфимакростың (яғни кретик) бірінші немесе екінші жартысында да кездесуі мүмкін екенін қосты. Лидделл мен Скотттың сөздігіндегі грек жазушысынан алынған τρίβραχυς сөзінің ең алғашқы тізілімі грамматик Гефестионға (б.з. 2 ғасыры) жатады, ол трибрахисті трохалық буынның болу мүмкін болатын түрлерінің бірі ретінде көрсетеді. Ол сондай-ақ τριβραχὺς ποῦς – "трибрахис буыны" деп те аталды.
The name tribrachys is first recorded in the Roman writer Quintilian (1st century AD). According to Quintilian, an alternative name for a tribrach was a "trochee": "Three short syllables make a trochaeus, but those who give the name trochaeus to the choraeus prefer to call it a tribrachys.") Quintilian himself referred to it as a trochaeus. However, in modern usage a run of three short syllables is always called a tribrach, while the word trochee is used of a long + short (or heavy + light, or stressed + unstressed) sequence. Another name, mentioned in Diomedes Grammaticus (4th century AD) was tribrevis. The Latin writer on metrics Terentianus Maurus (2nd century AD) noted that the long syllable of a trochaic foot (– u) was often resolved into two short syllables, "hence what we call a tribrach can also be called a trochaeus". He adds that a tribrach can also be found as a substitute for an iambic foot (u –) and in the first or second half of an amphimacros (i. e. cretic) (– u –). The earliest mention of the word τρίβραχυς in a Greek writer recorded in Liddell and Scott's lexicon is in the grammarian Hephaestion (2nd century AD), who lists the tribrach among the possible forms which a trochaic foot could take. It was also known as τριβραχὺς ποῦς "a tribrach foot".