Кіріспе

Чэдиак-Хигаши синдромы (ЧХС) – лизосомалық трафикті реттейтін белоктың мутациясынан туындайтын сирек кездесетін аутосомалық рецессивті ауру, ол фагоцитоздың төмендеуіне алып келеді. Фагоцитоздың төмендеуі қайталанатын пиогендік инфекцияларға, альбинизмге және шеттік нейропатияға себеп болады. Чэдиак-Хигаши синдромында лизосомалық трафикті реттейтін ген (LYST) мутацияланады, бұл ақуыз синтезінің бұзылуына, сондай-ақ ақ қан жасушаларындағы лизосомалық гранулалардың сақталуы мен секрециялану функциясының бұзылуына әкеледі. Бұл ақ қан жасушаларының жеткіліксіз қызметіне және үлкейген көпіршіктерге алып келеді. Бұл синдром сонымен қатар нейтропенияға және фагоциттердің бактерицидтік дисфункциясына, бұзылған хемотаксис салдарынан әкеледі. Тромбоциттердегі серотонин және аденозин фосфатын қамтитын гранулалардың жетіспеушілігі тромбоциттердің агрегациясының бұзылуына, соның салдарынан қан кетудің ұзаққа созылуына себеп болады. Осылайша, пациенттер инфекцияларға осал және көбінесе окулокутандық альбинизммен және коагуляция бұзылыстарымен көрінеді. Тіс дәрігерлері балаларда қайталап, түсіндіруге келмейтін гингивит пен пародонтит, сондай-ақ шаштың, терінің және көздің гипопигментациясы байқалған жағдайда, Чэдиак-Хигаши синдромын диагностикалау мақсатында медициналық мамандарға жолдама беруді қарастыруы керек. Меланоциттік жасушаларда LYST генінің экспрессиясын MITF реттеуі мүмкін. MITF-тің мутациялары Ваарденбург синдромының 2-түрі мен Тиц синдромын тудырады, бұл пигментацияның жоғалуына және есту қабілетінің нашарлауына әкеледі.

Патофизиология

КГШ – фаголизосомалардың қалыптаспауынан туындаған бактериолиздің бұзылуына себеп болатын ауру. Ұяшық ішіндегі тасымалдаудың бұзылуы нәтижесінде фагосомалар лизозомалардың дегрануляциясын нашарлатады, сондықтан фагоцитоз арқылы жұтылған бактериялар лизозома ферменттерімен жойылмайды. Бұған қоса, цитотоксикалық Т-жасушаларының литикалық секреторлық гранулаларын бөліп шығаруы да бұзылады. Ауру фагоциттерде (нейтрофилдерде) ірі лизосомалық көпіршіктердің болуымен сипатталады, олардың бактерицидтік функциясы нашарлағандықтан инфекцияларға осалдық, лейкоциттердің ядролық құрылымындағы өзгерістер, анемия және гепатомегалия пайда болады. Нейтрофилдердегі Дёгле денелері (эндоплазмалық тордың қалдықтары) де көрінеді.

Диагностика

Диагноз сүйек кемігінен алынған жағындыларды қарау арқылы расталады, онда ақ қан жасушаларына (лейкоциттердің алғашқы жасушаларына) айналатын жасушаларда "ірі кірікпе денелер" көрінеді. КГШ жүктілік кезеңінде ұрықтың бас терісінен алынған шаш үлгісін зерттеу немесе ұрықтың қанынан алынған лейкоциттерді тексеру арқылы диагноздалуы мүмкін. Жарық микроскопиясымен қарағанда, шаштарда қалыпты шаштардағылардан үлкен, біркелкі тараған меланин гранулалары байқалады. Поляризацияланған жарық микроскопиясымен қарағанда, бұл шаштар жарқын және көп түсті рефракция үлгісін көрсетеді.

Клиникалық зерттеулер

Жоғарыда айтылғандай, Шедьяк-Хигаши синдромының бірнеше көріністері бар; алайда, нейтропения ең көп кездесетін түрі болып табылады. Бұл синдром окулокутаникалық альбинизммен байланысты. Пациенттер инфекцияларға, әсіресе Staphylococcus aureus және Streptococci бактерияларынан туындаған инфекцияларға бейім. Ол сүт тістерінің периодонталдық ауруларымен де байланысты. Синдромның қосымша белгілеріне меланоциттердің (альбинизм) бұзылыстары, жүйкелік ақаулар және қан тоқтаудың бұзылуы жатады.

Емдеу

Чедиак-Хигаши синдромын емдеудің арнайы жолы жоқ. Кейбір науқастарға сүйек миын трансплантациялау сәтті аяқталған. Жұқпалар антибиотиктермен емделеді, ал абсцесстер қажет болған жағдайда хирургиялық жолмен ашылады. Аурудың соңғы кезеңінде ацикловир сияқты вирусқа қарсы препараттар қолданылған. Циклофосфамид және преднизон да қолданылған. С витаминімен терапия кейбір науқастарда иммундық функцияны және қан ұюын жақсартқан.

Епоним

Ол ливандық тегі бар кубалық дәрігер және серолог Моисес Чедиак Ахуайда (1903–1993) және жапондық педиатр Ототака Хигаши (1883–1981) есімдерімен аталған. Көбінесе бұл синдром акцентсіз Чедиак–Хигаши синдромы деп жазылады.