Кіріспе
Адамдардың әлеуметтік әлемді қабылдау және оған ден қою жолы. Социологияда, habitus (/hæbɪt/) – адамдардың жеке әдеттері, біліктері және мінез-құлқы арқылы өмір сүретін әлеуметтік ортаны қабылдау және оған жауап беру тәсілі.
In sociology, habitus ('/h//æ//b//ɪ//t//ə//s/) is the way that people perceive and respond to the social world they inhabit, by way of their personal habits, skills, and disposition of character.
Әдеби сын
Бұл термин әдебиет сын-тәжірибесінде де қабылданып, Бурдье қолданған нұсқасына бейімделген. Мысалы, Джо Моранның «Жұлдызды авторлар: Америкадағы әдеби даңқ» еңбегінде авторлық тұлғаларды зерттеуі, авторлардың өздерінің даңқы мен мәртебесіне байланысты қалыптасқан мінез-құлқының қалай дамытылатынын талқылауда бұл термин қолданылады, бұл олардың жазуларында көрініс береді.
Әдебиет теориясында қолдану
Бурдьедің хабитус принципі әдебиет теориясындағы структурализм тұжырымдамасымен байланысты. Питер Барри түсіндіреді: "әдебиетке құрылымдық көзқарас бойынша жекелеген әдеби шығармаларды түсіндіруден үнемі алшақтау және оларды қамтитын үлкен құрылымдарды түсінуге ұмтылу" (2009, 39 б.). Сондықтан жекелеген әдеби шығарманы қалыптастыратын үлкен, ықпалды факторларды түсінуге күшті қажеттілік бар. Бурдье түсіндіргендей, хабитус – бұл құрылымдалған құрылымдар, ерекше және айрықша тәжірибелердің тудыратын принциптері – жұмысшы не жейді, әсіресе ол қалай жейді, қандай спортпен айналысады және оны қалай жасайды, оның саяси көзқарастары мен оларды білдіру жолы өнеркәсіп иесінің тиісті әрекеттерінен жүйелі түрде өзгешеленеді. Хабитус сондай-ақ құрылымдық құрылымдар, әртүрлі жіктеу схемалары, жіктеу принциптері, көру мен бөлудің әртүрлі принциптері, әртүрлі талғамдар. Хабитус әртүрлі айырмашылықтар жасайды; олар жақсы мен жаманды, дұрыс пен бұрысты, ерекшеленетін мен қарапайымды және т.б. ажыратады, бірақ олар бірдей емес. Мысалы, бір мінез-құлық немесе тіпті бір заттың өзі бір адамға ерекше, екіншісіне мақтанғақ, үшіншісіне арзан немесе көз тартарлық болып көрінуі мүмкін. (Бурдье, 1996)
are structured structures, generative principles of distinct and distinctive practices what the worker eats, and especially the way he eats it, the sport he practices and the way he practices it, his political opinions and the way he expresses them are systematically different from the industrial proprietor's corresponding activities habitus are also structuring structures, different classifying schemes classification principles, different principles of vision and division, different tastes. Habitus make different differences; they implement distinctions between what is good and what is bad, what is right and what is wrong, between what is distinguished and what is vulgar, and so on, but they are not the same. Thus, for instance, the same behaviour or even the same good can appear distinguished to one person, pretentious to someone else, and cheap or showy to yet another.|Bourdieu, 1996
As a result, habitus may be employed in literary theory in order to understand those larger, external structures which influence individual theories and works of literature.
Осының нәтижесінде, хабитус әдебиет теориясында жекелеген теориялар мен әдеби шығармаларға ықпал ететін үлкен, сыртқы құрылымдарды түсіну үшін қолданылуы мүмкін.
are structured structures, generative principles of distinct and distinctive practices what the worker eats, and especially the way he eats it, the sport he practices and the way he practices it, his political opinions and the way he expresses them are systematically different from the industrial proprietor's corresponding activities habitus are also structuring structures, different classifying schemes classification principles, different principles of vision and division, different tastes. Habitus make different differences; they implement distinctions between what is good and what is bad, what is right and what is wrong, between what is distinguished and what is vulgar, and so on, but they are not the same. Thus, for instance, the same behaviour or even the same good can appear distinguished to one person, pretentious to someone else, and cheap or showy to yet another.|Bourdieu, 1996
As a result, habitus may be employed in literary theory in order to understand those larger, external structures which influence individual theories and works of literature.
Денелік әдеті
Body habitus (немесе "bodily habitus") – бұл дене бітімінің медициналық термині және эндоморфты (салыстырмалы түрде қысқа бойлы және денелі), эктоморфты (салыстырмалы түрде ұзын және жіңішке) немесе мезоморфты (бұлшықетті пропорциялармен) деп жіктеледі. Осы контексте, habitus бұрын адамның физикалық және конституциялық ерекшеліктері ретінде түсіндірілген, әсіресе белгілі бір ауруға дамуға бейімділігімен байланысты. Мысалы, "Марфаноид дене бітімі".