Кіріспе

Сицилиялық октава (итальянша: ottava siciliana) – әрқайсысы он бір буыннан тұратын сегіз жолдан құралған өлең түрі. Бұл форма кеш ортағасырлық итальян поэзиясында кең таралған. Ағылшын поэзиясында, әдетте, буынға қарай емес, иамбикалық пентаметр қолданылады. Форманың белгілі бір рифма схемасы бар (ABABABAB). Тек соңғы екі рифмасы ғана көп таралған оттава римадан өзгешеленсе де, екі сегіз жолдан тұратын форма мүлдем бөлек дамыған. Принстон поэзия және поэтика энциклопедиясына сәйкес, ғалымдар сицилиялық октаваның шығу тегі туралы пікірде келіспесе де, барлығы оның сонеттің алғашқы сегіз жолының (октава деп аталады) қалыптасуымен байланысты екендігіне келіседі. Октаваның бірінші пайда болып, сонетке әсер еткені ме, әлде керісінше болғаны белгісіз. Бұл форма итальян тіліндегі ең ерте өлең түрлерінің бірі – страмботтоның бір түрі. Срамботто Сицилия мен Тосканада қолданылған, ол алты немесе сегіз хендекасильбадан тұратын. Рифма схемасы әртүрлі болған, бірақ тосканалық форма әдетте сицилиялық октава схемасын қолданбаған; ең көп таралғаны ABABCCDD болған. Сицилиялық октава Ренессанстан кейін итальян поэзиясында сирек кездеседі және ағылшын поэзиясында тек форманың мысалы ретінде ғана қолданылған. Бірақ, XV ғасырға дейін Оңтүстік Италиядағы ақындар оны жиі қолданған, ал Петрарканың сонеттеріне елеулі әсер еткен. Боккаччо, ол танымал және мүмкін ойлап тапқан, байланыссыз оттава риманы, сицилиялық октаваны барлығы бір рет ғана, өзінің ерте романсы «Филоколо» да қолданған. Джулия Топазияның епитафиясы – сицилиялық октава: