Кіріспе
Пир Карданал (немесе Кардинал) (шамамен 1180 1278 ж.) - трубадур (ф. 1204 1272) өзінің сатирикалық сервенттері және дін қызметкерлерін ұнатпауымен танымал. Оның 96 шығармасы сақталған, бұл санға сол дәуірдің басқа ақындары сирек теңеледі. Пир Карданал Ле Пюи-ан-Велайда, әрине, асыл отбасында дүниеге келген; Карданал деген отбасы атауы 13 және 14 ғасырлардағы көптеген аймақтық құжаттарда кездеседі. Пир өзінің мансабын Тулузаның Реймонд VI сарайында бастады, одан ол қамқорлық іздеді. 1204 жылғы құжат Петрус Кардиналисті Реймондтың кеңсесінің жазушысы деп атайды. Пирге Каденет әсер етті, оны өзінің бір шығармасында құрметтеген. Оған Бернар де Вензак ықпал еткен болуы мүмкін. Ол ерте кездері француздарға, дін қызметкерлеріне және альбигендіктерге қарсы болған. Хилл мен Бергин 1229 жылы (Доминикан орденінің Инквизиция трибуналын Тулузада құрған кезде) жазған Ab votz d'angel, lengu' esperta, non bleza (сервантта) Пир Құдайға ұмтылғандарға "қай шарап ең жақсы" деп таласпай, "сыра ішу" және "көкпек пен қымыз нан жеу" үлгісіне еліктеуге шақырады. Пирдің өлеңінде соңғы мінез-құлық "якобиндерге" (Хилл мен Бергин бұл Доминикан ордені деп айтады) тән. Атресси кум пер фаргарда Пир дінбасыларының "өздерінің шошқа тәнін әр қайғыдан қорғайтынын" айтады, бірақ олар шайқаста қанша рыцарь өлетінін ойламайды. Sirventes аяғына жақын, Ab votz d'angel, lengu' esperta, non bleza, 1229 жылы жазылған, Пейрдің сөздері, [s]ieu fos maritz, "егер мен үйленсем", ол әлі үйленбегенін білдіреді. Кейбіреулердің пікірінше, келесі тармақ Пейрдің үйленгеніне дәлел келтіреді: ол алдымен бегуиндердің "өнімді беретін құнарсыздығын" мазақ етеді (бегуиндер, кейде доминикандармен байланысты болуы мүмкін; Хилл мен Бергин 1973 жылы бұл доминикандық орденнің монахтары туралы айтылған). Өмірінің соңына таман ол оңтүстік Францияның жаңа өмір салтына бейімделген көрінеді. Көптеген замандастары сияқты Пейр де контрафактілерді жазды. Үшіншісі, "Un sirventesc novel vuelh comensar" үшін, Пейрдің өз еңбегі болуы мүмкін.
enjoins those who seek God to follow the example of those who "drink beer" and "eat bread of gruel and bran", rather than argue over "which wine is the best". The latter behavior Peire's verse attributes to the "Jacobins" (Hill and Bergin say this is the Dominican Order). In Atressi cum per fargar Peire suggests that the clergy "protect their own swinish flesh from every blade", but they do not care how many knights die in battle. Near the end of the sirventes, Ab votz d'angel, lengu' esperta, non bleza, composed as noted probably around 1229, Peire's words, [s]'ieu fos maritz, "if I were wed", suggest that he is not yet wed. The verse which follows provides evidence in the view of some that Peire married: it first mocks the "barrenness that bears fruit" of the beguinas (beguines, who may have sometimes been associated with the Dominicans; Hill and Bergin in 1973 said this was a reference to nuns of the Dominican Order). By the end of his life he appears reconciled to the new modus vivendi in southern France. Like many of his contemporary troubadours, Peire merely composed contrafacta. The third, for Un sirventesc novel vuelh comensar, may be Peire's own work.