Қалалық тауық – шошқа етінен жасалған, таяқшаға қадалған, қуырылған немесе пісірілген америкалық тағам. 1908 жылдан белгілі, Депрессия кезеңінде танымал болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шаһар тауығы – американдық тағам, көбінесе шошқа етінің кубиктерінен дайындалады. Ет кубиктері ағаш шашқа (шамамен 10-12 см ұзындығы) қадалып, содан кейін қуырылады немесе пісіріледі. Кейбір рецептерде оларға панировка салынуы мүмкін. Атауына қарамастан, шаһар тауығында тауық еті сирек кездеседі.
Cubes of meat cooked on a skewer
City chicken is an American entrée consisting of cubes of meat, typically pork, which have been placed on a wooden skewer (approximately 4–5 inches long), then fried and/or baked. Depending on the recipe, they may be breaded. Despite the name of the dish, city chicken almost never contains chicken.
Тарих
Бұрын "елік тауық" деп аталатын осыған ұқсас тағам 1908 жылы сипатталған. "Қалалық тауық" туралы алғашқы мәліметтер Питсбург сияқты бірнеше қалаларда Ұлы Депрессия кезеңінен бұрын және оның кезінде газеттер мен аспаздық кітаптарда пайда болды. Әдетте, "қалалық тауықты" дайындағанда, аспазшылар ет қалдықтарынан ет кесектерін тізіп, уақытша тауық қабырғасын жасауға тырысады. Кейде ет ұнтақталатын және шұңқырдың айналасына тауық қабырғасы пішіндес қалыппен оралтын. Кливлендтік нұсқасы көбінесе нанға малып пісірмейді, орнына ет ұнға малып, табада қуырылып, содан кейін пеште пісіріліп, соуспен беріледі. Кливленд аймағындағы және Питтсбург аймағындағы азық-түлік дүкендері, сондай-ақ Детройт мегаполисі 1900 жылдардың басынан бері "қалалық тауық" ретінде дайындалған шошқа, бұзау және қой етінен жасалған шұңқырларды немесе оралған еттерді сатады. Оттавада (Онтарио, Канада) кем дегенде бір түрінде үш түрлі еттен: шошқа, бұзау және сиыр етінен жасалған шұңқырлар кездеседі. Саскатунда (Саскачеван) жасалған тағы бір канадтық түрі тек бұзау етінен тұрады. Цинциннатиде бұл тағам 1933 жылы La Normandie мейрамханасының кешкі ас мәзірінде "en brochette" пісірілген "қалалық тауық" ретінде ұсынылды. 1940 жылы Crisco компаниясы "қалалық тауық" рецептін жариялаған ұлттық жарнама шығарды, бұл тағамға "кейбір ұлттық танымалдық" сыйлады, деп жазды Кит Пандольфини Cincinnati Enquirer газетінде.
A similar dish once known as "mock chicken" was described as early as 1908. The first references to city chicken appeared in newspapers and cookbooks just prior to and during the Depression Era in a few cities such as Pittsburgh. City chicken typically has cooks using meat scraps to fashion a makeshift drumstick from them by skewering meat chunks. Sometimes cooks would grind the meat and use a drumstick shaped mold to form the ground meat around a skewer. The Cleveland version is generally baked without breading and instead the meat is dredged in flour, browned in a pan, then finished in the oven, and served with gravy. Grocery stores in both the Greater Cleveland area as well as those in the Pittsburgh metro area. The Detroit metropolitan area have since the early 1900s included wooden skewers with chunks or wrapped pork, veal, and lamb specifically prepared as city chicken. In Ottawa, Ontario, Canada, at least one variation involves skewers of three kinds of meat: pork, veal, and beef. Another Canadian variation, from Saskatoon, Saskatchewan, was composed entirely of veal. In Cincinnati, the dish appeared on the 1933 lunch menu of upscale La Normandie as baked city chicken "en brochette". In 1940, Crisco ran national ads featuring a recipe for city chicken, which gave the dish "some national traction", according to Keith Pandolfini writing in the Cincinnati Enquirer.