Американ психологы Катарине Моррис Кокс Майлс өмірі мен еңбектері
Catharine Cox Miles
Катарине Моррис Кокс Майлз – американ психологы, интеллект және гениальдық туралы зерттеулермен танымал. Йель университетінде профессор болған. Психология, гениальдық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық психолог Кэтрин Моррис Кокс Майлз (20 мамыр 1890 жыл - 11 қазан 1984 жыл) – интеллект және гений туралы жұмыстарымен танымал американдық психолог. Калифорния штатының Сан-Хосе қаласында Лидия Шипли Бин және Чарльз Элвуд Кокс отбасында дүниеге келген. 1927 жылы психолог Уолтер Ричард Майлзге үйленген. Оның әпкесі – классикалық ғылымдарды зерттеуші және квакер басшысы Анна Кокс Бринтон. Ол Йель медицина мектебінде клиникалық психология профессоры болды және Йельдің Адам қатынастары институтымен байланыста болды. Бұрын Стэнфордта Стэнфорд-Бине тестін жасаған Льюис Терманмен IQ мәселелері бойынша жұмыс істеген. Ол сонымен қатар 1926 жылы IQ тестілеуінің пайда болуына дейін өмір сүрген үш жүз көрнекті тұлғаның IQ деңгейін зерттеуімен де белгілі. Бұл еңбек – гениальдық пен ұлылықты зерттеу үшін әлеуметтік-ғылыми әдістерді қолданудың алғашқы қадамдарының бірі болды.
American psychologist
Catharine Morris Cox Miles (May 20, 1890 – October 11, 1984) was an American psychologist known for her work on intelligence and genius. Born in San Jose, CA, to Lydia Shipley Bean and Charles Elwood Cox. In 1927 married psychologist Walter Richard Miles. Her sister was classics scholar and Quaker administrator Anna Cox Brinton. She was a professor of clinical psychology at the Yale Medical School and affiliated with Yale's Institute of Human Relations. Earlier she worked at Stanford with Stanford Binet creator Lewis Terman in issues related to IQ. She is also known for her historiometric study (1926) of IQ estimates of three hundred prominent figures who lived prior to IQ testing, a work which was one of the earliest attempts to apply social scientific methods to the study of genius and greatness.
Академиялық мансап
Кокс 1911 жылы Стенфорд университетін бітіріп, өнер бакалавры дәрежесін алды. 1913 жылы неміс тілі мен әдебиеті саласында магистр дәрежесін алды. Бітірген соң ол Берлинге (Германия) кетіп, Йена және Берлин университеттерінде бір жыл оқыды. Кейін Сан-Хосеге, Калифорнияға оралып, Тынық мұхиты колледжінде дене тәрбиесінен және неміс тілінен сабақ берді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Герберт Гувер Америкалық көмек көрсету басқармасын басқарды және американдық квакерлерді Германияға барып, қиын жағдайдағы елге көмектесуге шақырды. Кокс Германияға қайтып, Бірінші дүниежүзілік соғыстан зардап шеккен, аштықтан азап шеккен балаларға азық-түлік жеткізу үшін Америкалық Достар қызмет комитетіне қосылды. 1920 жылға қарай Кокс Солтүстік-Шығыс Германиядағы Америкалық көмек көрсету басқармасының аудандық директоры қызметін атқарды. Кокс 1925 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Оның диссертациясы, "300 генийдің ерте психикалық қасиеттері", 1926 жылы Льюис Терман бастаған "Генийдің генетикалық зерттеулері" сериясының екінші томы ретінде жарияланды. Олардың екі баласы болды: Анна Мэри Майлз (Джонс) және Чарльз Элвуд, ол дүниеге келген сәтте қайтыс болды.
Cox attended Stanford University where she earned a Bachelor of Arts degree in 1911. She earned a Master of Arts degree in German language and literature in 1913. Following graduation, she moved to Berlin, Germany, where she spent one year at the University of Jena and the University of Berlin. She returned to San Jose, California, where she taught physical education and German at the College of the Pacific. After World War I, Herbert Hoover was in charge of the American Relief Administration and he encouraged American Quakers to go to Germany to help the struggling country. Cox returned to Germany and joined the American Friends Service Committee in its relief efforts to provide food to starving children who were affected by World War I. By 1920, Cox was serving as the District Director to the American Relief Administration for North East Germany. Cox earned her Ph. D. in 1925. Her dissertation, Early Mental Traits of 300 Geniuses, was published in 1926 as the second volume in the Genetic Studies of Genius series started by Lewis Terman. They also had two children of their own; a girl, Anna Mary Miles (Jones) and a son, Charles Elwood, who died at birth.
Жыныстық қатынас және жеке тұлға
Кокс Майлз бен Терман "Секс және тұлға" атты кітап жариялады. Бұл кітапты негізінен Терман жазған деген болжам бар, бірақ әдебиеттерге сүйенсек, көптеген адамдар бұл шын мәнінде Терманның бақылауымен және көмегімен Кокс Майлздың жұмысы деп санайды. Олар жыныстық айырмашылықтарды қарастырғанда, сөз байланыстыру және стимул түрлерімен жұмыс істеу кезінде жыныстар арасындағы ең үлкен айырмашылықты анықтады. Олардың талдауы ерлердің жауаптарының көбінесе үстіртті және маңызсыз болса, әйелдердің жауаптарының керісінше, бейжайсыздықтан аулақ және ынтымақтасатынын көрсетті. Кокс Майлз және Терман бірлесіп жетістікке қол жеткізгендер туралы зерттеу жариялады. Олар ересектердің өмірінде қанша жетістікке жеткенін және олардың қаншалықты танымал екенін қарастырды. Содан кейін олар бұл деңгейді ақыл-ой коэффициентімен (IQ) салыстырып, арасындағы байланысты анықтауға тырысты. Психикалық денсаулық, физикалық денсаулық және ақыл-ой деңгейінің бір-бірімен оң байланыста болады деген кең таралған сенім болды. Майлздың басқа зерттеулеріне Уолтер Р. Майлзбен бірлесіп жасаған классикалық қима зерттеуі кіреді, онда олар интеллект көрсеткіштері мен жас арасындағы байланысты, әсіресе ерте және кеш жас кезеңдерінде зерттеді. Олардың қорытындысы бойынша, жас өсуі кейбір интеллектуалдық қабілеттердің, мысалы, есте сақтау және жылдамдық процестерінің төмендеуімен байланысты. Яғни, жасөспірім шағынан немесе жиырма жастан кейін жас ұлғайған сайын орташа IQ төмендеуі мүмкін.
Cox Miles and Terman published a book together called Sex and Personality. It has been suggested that it is a book primarily written by Terman, but based on the literature of it many people think it was actually the work of Cox Miles with some supervision and assistance from Terman. While considering gender differences, the two found the greatest difference between the sexes during word association and stimulus modality tasks. Their analysis found that male responses were more superficial and hold less significance while female responses were less indifferent and more cooperative. Cox Miles and Terman published research on achieved eminence together. They looked at adults and how much achievement or recognition they have made in their lifetime. They then took this level of measurement and compared it to their mental IQ scores to see if there was correlation. There was a very strong belief that mental health, physical health, and Intelligence levels would all have a positive correlation to each other. Another Miles studies include a classical cross sectional study that she did with Walter R. Miles where they tested the relationship between intelligence scores and age, especially from early to late maturity. Their findings were that an increased age is associated with decline of some intellectual abilities, like memory and speed processes. In other words, a decrease in mean IQ is associated with an increase of age after late teens or twenty.