Жасыл либертаризм: Экологиялық және еркіндік идеологиясы
Green libertarianism
Жасыл либертариандық: экологиялық тұрғыдан еркін нарық пен табиғатты қорғау идеялары. Саяси идеология, қоршаған орта мен еркіндік принципін үйлестіреді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жасыл және либертариандық көзқарастардың араласқан саяси идеологиясы. Жасыл либертариандық – жасыл саясаттың бір түрі. Сонымен қатар, бұл либертариандық саясаттың бір түрі, онда еркін нарық қоршаған ортаға пайдалы (немесе зиянсыз) нәтижелер береді. Марсель Виссенбург (2009) осы көзқарасты қолдайтындар жасыл саяси теорияшылардың аз бөлігін құрайды деп мәлімдейді.
Political ideology with mixed green and libertarian beliefs
Green libertarianism is a form of green politics. Alternately, it is a form of libertarianism in which the free market provides environmentally beneficial (or benign) outcomes. Marcel Wissenburg (2009) maintains that proponents of the latter comprise a minority of green political theorists.
Гарван Уолш
"Жасыл либертариандық" (2014) еңбегінде Гарван Уолш Локк принципінің экологиялық мәселелерді ескеруі керек екенін ұсынады. Табиғи әлемде барлық тірі организмдер, адамдар да оның ішінде, табиғи ресурстар ұсынатын табиғи қызметтерді пайдаланады (қолданады). Жасыл либертариандық Локк принципін сақтап қалады – адам басқа біреуге зиян келтірмесе, табиғи қызметтерді пайдалана алады, бірақ барлық табиғи қызметтер жеткілікті емес екенін және әлем экологиялық тұрғыдан шектеулі екенін мойындайды. Бұдан әрі, жасыл либертариандар адамдардың келісімінсіз табиғи қызметтер ретінде пайдаланылуы мүмкін емес екенін түсінеді. Табиғи қызметтер тауарға айналуға болатын жағдайларда, адамдар табиғи қызметтің жеке үлесін өздері қалағандай пайдалануға құқылы, бірақ осы үлестен артық пайдаланғысы келген адам басқалардың үлесінен пайдалану үшін олармен келіссөздер жүргізуі керек. Уолш тауарға айналдырылмаған немесе айналдырылуы мүмкін емес табиғи қызметтердің өте аз екенін болжайды. Уолштің жасыл либертариандыққа қатысты көзқарасы оң және сол либертариандыққа қатысты сынға жауап беруге бағытталған. Уолш оң либертариандықтан – атап айтқанда, Роберт Нозиктің Локк принципін түсіндіруінен – басқалардың келісімінсіз (мысалы, көндіру немесе келісім арқылы) ешкім табиғи қызметтерді пайдалана алмайды және барлық адамдар тең сатып алу құқығына ие (экономикалық теңдік болмаса да) деп ұсынады. Сонымен қатар, Уолш солшыл либертариандықтан – Хиллель Штайнердің барлық адамдар табиғи ресурстардың тең үлесіне құқылы деген пікірінен – халық санының өсуі, иммиграция немесе туу арқылы болсын, экологиялық тепе-теңдікті бұзады және (ерікті) иммигранттар мен балалардың ата-аналары басқалардың табиғи қызметтерді алу құқығына кедері келтірмеуге жауапты екенін мәлімдейді. Уолш екі шектеудің де табиғи қызметтерді мүмкіндігінше тиімді пайдалануға бағытталған инновацияларды ынталандыратынын айтады.
In "Green Libertarianism" (2014), Garvan Walshe suggests that the Lockean proviso should account for ecological concerns. In the natural world, all organisms—including humans—acquire (make use of) natural services, which natural resources provide. A green libertarian would preserve Locke's proviso—that a human may acquire natural services as long as it does not deprive or harm another—while acknowledging that not all natural services are abundant, and that the world is ecologically limited. Furthermore, green libertarians recognize that people cannot be used as natural services without their consent. In cases where natural services may be commodified, people are free to use their individual shares of a natural service as they see fit, but a person exceeding this share must negotiate with others to draw from their shares. Walshe postulates that there are very few natural services which are not or cannot be commodified. Walshe's view of green libertarianism attempts to address criticisms of both right and left libertarianism. Walshe departs from right libertarianism—specifically, Robert Nozick's interpretation of Locke's proviso—by proposing that, in a state of ecological equilibrium, no one may use natural services without the consent of others (for example, through persuasion or bargaining), and all persons enjoy equal rights of acquisition (if not economic equality). At the same time, Walshe departs from left libertarianism—such as Hillel Steiner's assertion that all persons are entitled to equal shares of natural resources—by asserting that population growth, whether through immigration or births, upsets ecological equilibrium and that (voluntary) immigrants, and the parents of children, are responsible for not impinging upon others' rights to acquire natural services. Walshe maintains that both limitations encourage innovations in which natural services are used as efficiently as possible.