Бедерейілдік – қауіпсіздікке немқұрайлы қарау, салдары ойламай әрекет ету. Аристотель бұл жағдайды батылдық пен қорқақтық арасындағы шектен тыс жағдай деп санаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Белгісіздік (немесе сақтықсыздық) – жағдайдың қауіптілігіне немесе әрекеттердің салдарына немқұрайды қарау, яғни алдын ала ойланбастан шешім қабылдау. Аристотель мұндай асығуды бір үздіксіздіктің бір шеті (артық) деп санады, ал батылдық – ортасы, қорқақтық – кемшілік жағы. Белгісіздік антиәлеуметтік жеке тұлғалық бұзылысымен байланысты.
Recklessness (also called unchariness) is disregard for or indifference to the dangers of a situation or for the consequences of one's actions, as in deciding to act without stopping to think beforehand. Aristotle considered such rashness as one end (excessive) of a continuum, with courage as the mean, cowardice as the deficit vice. Recklessness has been linked to antisocial personality disorder.
Шығу тегі
"Reck" – бұл жағдайды бағалау немесе есепке алу, әсіресе қандай да бір жағдайды қарастыру. Еңбекке құмар адам қандай да бір іс-әрекетке салдары туралы ойланбастан барады. Кейбір жағдайларда мұны ерлік деп қарастыруға болады. Мысалы, өз қауіпсіздігіне немқұрайлы, батыл түрде шайқасқа кіретін жауынгер кейбір адамдар арасында құрметті мәртебеге және әскери шынжырға ие болады. Дегенмен, еңбекке құмарлық көбінесе жаман қасиет ретінде қарастырылады – осы жауынгер өз жағына зиян келтіруі немесе ешқандай пайдасы жоқ жерде қаза болуы мүмкін, және бұл өлім тілегінің салдары болуы мүмкін.
"Reck" is a regard or reckoning, particularly of a situation. A reckless individual would engage in an activity without concern for its after effects. It can in certain cases be seen as heroic—for example, the soldier fearlessly charging into battle, with no care for his own safety, has a revered status and military rank among some. However, recklessness is more commonly regarded as a vice—this same soldier may be a liability to his own side, or get himself killed for no benefit—and may be the product of a death wish.
Мотивация
Ессіздіктің қозғаушы күші – тағдырды сынап көру қажеттілігі, өзінің құдіреттілігін немесе ерекше құқықтарын арттыруға жасалған әрекет болуы мүмкін. Немесе, бұл уайым сезімін жоғалту, оны мойынламау, немесе оның орнын толтыруға тырысу салдарынан туындауы да мүмкін. Сол сияқты, қауіп-қатерге белсенді баратын адамдар шектеулі агрессияны өтеуге тырысуы мүмкін, ал нарциссистерге ештеңе болмайды деген сезім ұнады, бұл Аристотельдің «манияк» деп атаған жағдайына ұқсас.
The driving force behind recklessness may be a need to test fate—an attempt to bolster a sense of omnipotence or of special privileges. Or it may be due to a loss of the feeling of anxiety, to a denial of it, or to an attempt to overcompensate for it. Similarly dare devils may overcompensate for an inhibited aggressiveness, while narcissists may enjoy a feeling that nothing can happen to them, similar to what Aristotle termed the maniac.
Батылдық
Бейшаралық көбінесе батылдықтан ажыратылады. Екеуі кейде байланысты болғанымен, батылдық әдетте адамның туа біткен қауіпті дұрыс бағалауына, ешқандай бағаламауына қарағанда жиі қолданылады.
Recklessness is often contrasted from bravery. Although the two could sometimes be connected, the latter is usually applied to cases where a person displays a more reasonable reckoning of the inherent danger, rather than none at all.