Кіріспе

Стриттматердің мұралық ісі (140 N. J. Eq. 94) – 1947 жылы Нью-Джерси штатындағы белгілі феминист Луиза Ф. Стриттматердің (1896–1944) мүлігіне қатысты заңдық шешім.

Өмірбаян

Стриттматердің мүлкін Ұлттық әйелдер партиясына (феминистік ұйым) таратуы оның өсиетімен тіркелген, бірақ Стриттматердің қабілетсіздігіне байланысты оған қарсылық білдірілді. Стриттматердің өмір бойындағы дәрігері, доктор Сара Смолли сотта Стриттматердің параноядан және екіұшты мінезден зардап шеккенін куәландырды. Қарсы медициналық куәлік болмады, алайда сот екіұшты мінезді қолдайтын фактілік мәліметтерді атап өтті. Ол көптеген жағдайларда "толыққанды салауатты және нормальды" болып, ата-анасымен жылы қарым-қатынаста болды. Бірақ кейінгі жазбаларында анасын "ақылсыз әйел" деп, ал әкесін "надандық жабайы" деп сипаттады. Оның кейде салмақты мінезі көбінесе күшті ашу шақырулармен, оның ішінде үй жануары – мысықты өлтіру, "кербез тілмен" ұстамалар және үй жиһаздарын (сағатты қоса) қиратумен алмастырылды. Оның құпия жазбаларында ер адамдарға деген "ақылдан безген жек көрушілік" және барлық жаңа туған ұлдардың "туған кезде өлтірілуі" тілегі білдірілді.

Шешім

Ессекс округінің жетімдер соты Стритматтердің өсиетті атқаруға қабілетсіз екенін анықтады. Апелляцияда бұл шешім күшінде қалды; Апелляциялық сот «оның параноиялық жағдайы, әсіресе ер адам туралы ақылсыз ойлары, оны мүлкін Ұлттық әйелдер партиясына қалдыруға әкелді» деді. (Ескертпе: Сот ұйымды Ұлттық әйелдер партиясы деп жаңылысты, ал ол шын мәнінде Ұлттық әйелдер партиясы.) Ақыл-есі дұрыс емес деп танылғаннан кейін сот өсиетті күштен шығарды және оның мүлкін жақын туыстарына заң бойынша мұрагерлік ретімен бөлді. Стритматтердің шешімі судьялардың жеке пікірлеріне байланысты жасалған сылтаулы шешім ретінде сипатталды.