Кіріспе

Психология саласындағы ми туралы көзқарас

Психология саласында нативизм – белгілі бір дағдылар немесе қабілеттер туғаннан бастап миға сіңірілген немесе "туған" болып келетін деген көзқарас. Бұл "бос тақта" немесе "табула раса" көзқарасына қарсы келеді, ол мидың ортадан үйренуге туа біткен мүмкіндіктері бар екенін, бірақ туа біткен сенімдер сияқты алдын ала мазмұны жоқ деп санайды. Бұл фактор табиғат пен тәрбиенің арасындағы дауға әсер етеді, ол мидың, әсіресе адам миының, санасты емес қызметін кері инженериялаудың қазіргі қиындықтарынан туындайды. Кейбір нативистер нақты сенімдер немесе қалаулар "қатаң орнатылған" деп есептейді. Мысалы, кейбір моральдық сезімдер туа біткен немесе түс таңдаулары туа біткен болуы мүмкін деген пікір айтуға болады. Тағы бір аргумент – табиғат адам санасын арнайы оқу құралдарымен жабдықтайды. Бұл соңғы көзқарас эмпиризмнен ғана ерекшеленеді, яғни тәжірибені ақпаратқа аударатын алгоритмдер нативистік теорияларда эмпиристік теорияларға қарағанда күрделірек және маманданған болуы мүмкін. Алайда, эмпириктер оқу алгоритмдерінің мәніне ашық және мінез-құлықтың тарихи ассоциациялық механизмдерімен шектелмейді.

Философияда

Нативизмнің философияда тарихы бар, әсіресе Джон Локк пен Дэвид Юмның тікелей эмпирикалық көзқарастарына жауап ретінде. Юм адамдардың сезімдік түйсіктерден себеп-салдарды анықтап шығара алмайтындығына қатысты нақты логикалық аргументтер келтірді. Ең көп нәрсе – екі оқиғаның бірінен соң бірі немесе бір уақытта болатынын қорыту мүмкін. Осы аргументке берілген жауаптардың бірі – тәжірибе арқылы келмеген, мысалы, себеп-салдар сияқты ұғымдар, кез келген тәжірибеге дейін бар болуы керек, демек, туа біткен болуы керек деген пікірді қамтиды. Философ Иммануил Кант (1724–1804) өзінің «Таза Ақыл-Ойдың Критикасы» еңбегінде адам ақылының заттарды туа біткен, априорлы тәсілдермен танитынын айтты. Кант адамдардың дүниеге келген сәттен бастап барлық заттарды уақыт бойынша бірінен соң бірі, ал кеңістік бойынша қатар орналасқан ретінде сезінуі керек екенін мәлімдеді. Оның туа біткен санаттар тізімі ақылдың кез келген объектіге жалпылама жатқызуға болатын қасиеттерін сипаттайды. Артур Шопенгауэр (1788–1860) Кантпен келісті, бірақ туа біткен санаттардың санын басқаларын қамтитын бір – себеп-салдарға дейін азайтты.

Модульділік

Қазіргі заманғы нативизм ең көп Джерри Фодордың (1935–2017), Ноам Чомскийдің (т. 1928) және Стивен Пинкердің (т. 1954) еңбектерімен байланыстырылады. Олар адамдардың туғаннан бастап белгілі бір танымдық модульдері (арнайы генетикалық тұқым қуалау психологиялық қабілеттері) бар екенін, оларға тіл сияқты белгілі бір дағдыларды үйренуге және меңгеруге мүмкіндік беретінін айтады. Мысалы, балалар ауызша тілді оңай меңгереді, бірақ оқуға және жазуға үйрену үшін қарқынды оқыту қажет. Бұл стимулдың жеткіліксіздігі туралы байқау Чомскийдің «тіл органы» туралы аргументінің негізгі бөлігіне айналды – бұл генетикалық тұқым қуалау неврологиялық модуль, ол барлық неврологиялық денсау адамдарға синтаксистің белгілі бір әмбебап түсінігімен тууға мүмкіндік береді, және ол жеке адамның ана тілімен тәжірибесі арқылы жақсартады. «Таза Тақта» (2002) еңбегінде Пинкер балалардың тілдік қабілеттерін, алған тікелей нұсқаулардың мөлшерімен салыстырғанда, адамдардың сөйлеуді меңгеруге туа біткен қабілетінің дәлелі ретінде келтіреді (бірақ сауаттылықты меңгеру үшін емес). Көптеген басқа теоретиктер бұл пікірлермен келіспейді. Олардың орнына, олар модульдеудің даму барысында, жүйе қоршаған ортаның стимулдарына жауаптарын біртіндеп жетілдіріп, жақсарту нәтижесінде қалай пайда болатыны туралы баламалы теорияларды ұсынады.

Тіл

Адамның тілге қабілеті жөніндегі зерттеулер нативистік көзқарасқа қолдау көрсетуге бағытталған. Тіл – адамзатқа тән ерекшелік: тіл қолданбайтын ең бір адамзат қоғамы да табылмаған, ал медициналық жағынан қабілетті барлық балалар ерте жастарында кем дегенде бір тілді меңгереді. Әдетте, бес жасар бала айналасындағы қоғамда қолданылатын грамматикалық құрылымдардың көпшілігін, тіпті барлығын да қолдана алады. Дегенмен, грамматика білімі жасырын сипатта болады: бес жасар бала да, қоғамдағы ересектер де өзі қолданатын грамматика принциптерін айтуға қиналады. Эксперименттік деректер көрсеткендей, нәрестелер өз тілінің ережелерін қабылдауға көмектесетін алдын ала болжамдармен дүниеге келеді. «Универсалды грамматика» (немесе УГ) термині адам миының туа біткен биологиялық қасиеттерін сипаттау үшін қолданылады, олар балалардың өмірдің алғашқы жылдары ана тілін сәтті меңгеруіне жауапты. Универсалды грамматика гипотезасын алғаш ұсынған – Ноам Чомский, алайда осы идеяның тарихи алғышері 1300 жылдарға дейін, Томас Эрфурттың спекулятивтік грамматикасы түрінде жетеді. Генеративтік грамматикада принциптер мен параметрлер (П&П) жүйесі Чомскийдің қазіргі Минималистік бағдарламасына дейін УГ-нің басты тұжырымдамасы болды. П&П жүйесінде принцип – барлық тілдерге қатысты грамматикалық талап, ал параметр – шектеулі өзгеріс нүктесі. 1980 жылдардың басында параметрлер көбінесе коммутатор қорабындағы қосқыштар ретінде қарастырылды (бұл идея Джеймс Хиггинботамға жатқызылады). Синтаксис жөніндегі соңғы зерттеулерде параметрлер функционалдық бас элементтерінің формальды ерекшеліктеріне қатысты таңдаулар ретінде қарастырылады. Балалардың тіл меңгеруінде УГ маңызды рөл атқарады деген гипотеза түрлер арасындағы айырмашылықтардан туындайды: мысалы, балалар мен үй жануарлары бірдей тілдік стимулға тап болуы мүмкін, бірақ үш жасқа келгенде баланың көп сөзді түсіну қабілеті иттің немесе мысықтың қабілетінен әлдеқайда жоғары болады. Бұл деректердің мәні, балалардың көпшілігі грамматикалық қателіктері үшін сенімді түзетулер алмайтынын ескерсек, одан да артық. Тіпті медициналық себептермен сөйлей алмайтын, демек, қателік жасау мүмкіндігі жоқ балалар да өз қоғамдастығының тілінің лексикасын және грамматикасын толық меңгерген. Балалар тілдік стимул жетіспесе де, түзету кері байланысы болмаса да тілді меңгеруге жетеді, бұл стимулдың жеткіліксіздігі туралы аргументке байланысты және балалардың тілді меңгеруінде УГ-нің орталық рөліне қосымша дәлел болып табылады.

Нейробиологиялық ғылыммен байланысы

"Көк ми" жобасында жұмыс істейтін нейробиологтар нейрондардың жеке адамның тәжірибесіне қарамастан сигналдарды жеткізіп беретінін анықтады. Бұрын, миға тәжірибелер жазылғанда нейрондық тізбектер қалыптасып, естеліктер пайда болады деп есептелген. "Көк ми" зерттеушілері шамамен елу нейроннан тұратын желіні ашты, олар күрделі білімнің құрылыс блоктары деп санайды, бірақ оларда туа біткен, негізгі білім бар екені анықталды. Бұл білімді әртүрлі күрделі жолдармен біріктіру арқылы есте сақтау сияқты қалыптасқан білімге қол жеткізуге болады. Ғалымдар бірнеше егеуқұйрықтың нейрондық тізбектеріне тест жүргізіп, егер нейрондық тізбектер тек жеке тұлғаның тәжірибесіне негізделген болса, әр егеуқұйрықтың әртүрлі ерекшеліктерін көрсетуі мүмкін екенін анықтады. Алайда, барлық егеуқұйрықтар ұқсас ерекшеліктерді көрсетті, бұл олардың нейрондық тізбектері тәжірибеден бұрын қалыптасқан болуы керек екенін көрсетеді. "Көк ми" жобасының зерттеулері білімнің кейбір "құрылыс блоктары" генетикалық тұрғыдан беріліп, туған кезде қалыптасатынын көрсетіп отыр. Сонымен қатар, қазіргі заманғы нативистік теория нақты жорамалдарды жасау және оларды тексеру мүмкіндігі шектеулі, ал кейбір эмпириктер оны жалған ғылым немесе "психологиялық креационизмнің" зиянды түрі деп санайды. Әйгілі психолог Генри Л. Ройдигер III былай деді: "Чомский рационалист болды және солай болып қалады; ол тілге қатысты эксперименттік талдауларға немесе деректерге мүлде қанағаттанбады, тіпті эксперименттік психолингвистика да оны қызықтырмады". Кейбір зерттеушілер лингвистикалық нативизмнің алғышарттарының ескірген көзқарастарға негізделгенін және қайта қарастыру қажет екенін айтады. Мысалы, нативизмнің тууының бір себебі, тәжірибеден алынған статистикалық қорытындылар адамдардың дамытқан күрделі тілдерін түсіндіруге жеткіліксіз деп санау болды. Бұл, ішінара, сол дәуірдегі бихевиоризм мен бихевиористік модельдердің толыққанды тіл сияқты күрделі құбылыстың қалай оқытылуын түсіндірудегі сәтсіздігіне реакция болды. Шындығында, бірнеше нативистік аргументтер Чомскийдің балалар әдеттегі тілдік материалға сүйене отырып күрделі грамматиканы үйрене алмайды деген пікірінен шабыттанды, сондықтан олардың туа біткен тілді үйрену модулі немесе тілді игеру құрылғысы болуы керек. Дегенмен, Чомскийдің "стимулдың жеткіліксіздігі" туралы аргументі лингвистикада даулы мәселе болып табылады. Көптеген эмпириктер қазіргі заманғы оқыту үлгілері мен әдістерін тілді игеру мәселесіне қолдануға тырысып, сәтті нәтижелерге қол жеткізуде. Ұқсастыққа негізделген жалпылау – бұл соңғы зерттеулердің тағы бір бағыты, ол балалардың жаңа сөздерді қалай пайдалану керектігін білу үшін, олардың бұрыннан білетін ұқсас сөздердің қолданылуын жалпылау арқылы тез үйрене алатынын көрсетеді (сонымен қатар, үлестірімдік гипотезаны қараңыз). Пол Гриффитс "Туа біткендік дегеніміз не?" еңбегінде туа біткендік ұғымының тым шатастырушы екенін, өйткені ол "эмпирикалық тұрғыдан ажыратылған" ұғымдарды шатастырады деп мәлімдейді. Бұрынғы мақаласында Гриффитс туа біткендіктің осы үш биологиялық ұғымды шатастыратынын атап көрсетті: даму тұрақтылығы, түрдің табиғаты және күтілетін нәтиже. Даму тұрақтылығы – бұл белгінің қоршаған ортаның әсеріне қаншалықты төзімді екенін көрсетеді, түрдің табиғаты – бұл белгілі бір түрдің организмі болудің мәнін білдіреді, ал күтілетін нәтиже – организмнің қалай дамуы керек екенін көрсетеді.