Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим-этруск соғыстарының бір бөлігі (б.з.д. 477 ж.)
Part of the Roman–Etruscan Wars (477 BC)
Кремера шайқасы Рим Республикасы мен этруск қаласы Веи арасында өтті. Бұл шайқас, ең болжамдысы, 18 шілдеде болған, алайда Овидий 13 ақпанды басқа күн деп көрсетеді.
The Battle of the Cremera was fought between the Roman Republic and the Etruscan city of Veii, in
It most likely occurred on 18 July, although Ovid gives a different date of 13 February.
Өмірбаян
509 жылға дейін Рим монархиясы құлатылғаннан бері Рим Республикасы мен оның көршісі Вейи арасында бейбітшілік сақталды. Алайда, б.з.д. 483 жылы бірнеше қақтығыстар басталды, олар дерлік жыл сайын қайталанды. Рим б.з.д. 480 жылы қызыл соғыста жеңіске жетті, бірақ жаулық әлі де тоқтамады. 479 жылы Фабийлер әулеті соғыс жауапкершілігін өз мойнына алуға ұсыныс жасады, және Рим сенаты оны қабылдады. Фабийлер Кремерада бекініс салғаннан кейін Вейиді мазалап, оның Римге жасаған шабуылдарын тойтарды. Фабийлер б.з.д. 478 және 477 жылдарығы шайқастарда сәттілікке жетті, содан кейін басты шайқас өтті.
Since the overthrow of the Roman monarchy in 509 BC, the Roman Republic and its neighbour Veii had been at peace. Conflict erupted, however, in 483 BC with a series of clashes that occurred almost annually. Rome was victorious in a close fought battle in 480 BC; nevertheless, hostilities continued. In 479 BC, the family of the Fabii offered to take the Roman responsibility for the war upon themselves, which the Roman senate accepted. The Fabii built a camp on the Cremera, from which they harassed Veii and held back its raids on Rome. The Fabii were successful in the fighting in 478 BC and 477 BC prior to the main battle which followed.
Ұрыстың есебі
Вейенттер жетіспеушіліктен ұялып, Фабийлерге қарсы тұзақ құруды жоспарлады. Вейенттер римдіктерді лагерьден шығарып, тосқауылға түсіру үшін Фабиан лагерінен алыс жолмен ірі қара малдың еліне жетеді. Римдіктер малдың соңынан қуа жөнелді, оларды ұстау үшін шашырап кетті. Сол кезде Вейенттер жасырынған жерлерінен шығып, Фабийлерді қоршап алды. Вейенттер саны жағынан артық болды; алайда, римдіктер үшбұрыш формациясын құрып, бұзып, бір төбеге жетті, онда олар алғашқы Вейент шабуылдарын сәтті тойтарды, сосын Вейенттердің бір бөлігі римдіктерді айналып, олардың арт жағынан, төбеге қарай шабуыл жасады. Фабийлердің барлығы қырғынға ұшырады, тек Квинт Фабий Вибулан ғана соғысқа жіберілмеуге тым жас болды.
The Veientes, embarrassed by their lack of success, formed plans for an ambush of the Fabii. The Veientes led a herd of cattle along a road, at a distance from the Fabian camp at the Cremera, in order to lure the Romans from their camp and into an ambush. The Romans pursued the herd and scattered to capture the animals. At that point, the Veientes sprang from their hiding places and surrounded the Fabii. The Veientes were superior in number; however, the Romans formed a wedge formation, broke through and reached a hill, where they successfully repulsed the initial Veientine attacks, until some of the Veientes went around the Romans to attack them from the rear, uphill from the Romans. All of the Fabii were slaughtered save Quintus Fabius Vibulanus, who was too young to be sent to war.
Салдары
Ауыр жеңіліс туралы естіген соң, Рим сенаты консул Тит Менений Ланатты әскермен бірге Вейенттерге қарсы жіберді, бірақ римдіктер қайтадан жеңілді. Вейенттер Римге жорық жасап, Яникулумды басып алды. Вейенттерге қарсы екі шешілмейтін шайқас болды, біріншісі Праэстин қақпасы жанындағы Спес ғибадатханасының маңында, ал екіншісі Коллин қақпасы уазиында өтті. Одан кейін Вейенттер Римнен шығып, аймақты тонауға кірісті, бірақ келесі жылы римдіктер оларды жеңіске бұйырды.
Upon hearing of the grave defeat, the Roman Senate sent the consul Titus Menenius Lanatus with an army against the Veientes, but the Romans were defeated once again. The Veientes marched on Rome, and occupied the Janiculum. There were two indecisive battles against the Veientes, the first near the temple of Spes near the Praenestine Gate, and the second at the Colline Gate. Thereafter the Veientes withdrew from Rome and set about ravaging the countryside, until they were defeated by the Romans in the following year.