Смитерс против Короны: Көтеріліс және қылмыстық себептілік
Smithers v R
Канада Жоғарғы Сотының Smithers v. R. ісі қасақана өлтірудегі қылмыстық себептілікті анықтайды. "Тәуекелден тыс үлестік себеп" дәлелдеу қажет. Нәсілшілдікке қатысты дау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Smithers v. R., [1978] 1 S. C. R. 506 – адам өлтіру қылмысы бойынша қылмыстық себепті анықтау жөніндегі Канада Жоғарғы Сотының маңызды шешімі. Сот, айыпталушының әрекеттерінің «өте аз мағынаға ие емес өлiмге себеп болған фактор» екенін мемлекеттік айыптаушының (Crown) дәлелдеуі тиіс деп шешті. Қолданыста, бұл сынақ себептілікті дәлелдеуді қажет ететін барлық қылмыстық құқық бұзушылықтарға қолданылады.
Smithers v. R., [1978] 1 S. C. R. 506 is a leading Supreme Court of Canada decision on determining criminal causation in an offence of manslaughter. The Court held that the Crown must show that the accused's acts were a "contributing cause of death outside of the de minimis range." In practice, this test applied to all criminal offences requiring proof of causation.
Өмірбаян
1973 жылғы 18 ақпанда қара терілі Смитерс Миссиссаугадағы хоккей алаңында ақ терілі Барри Коббимен бірге хоккей ойынына қатысты. Ойын барысында Кобби Смитерске көптеген нәсілдік ұяттау сөздер айтты. Сотта көптеген куәгерлердің көрсетуіне сәйкес, екеуі де бір-бірінің мінез-құлқына наразы болған және Кобби Смитерске жиі нәсілдік ұяттау сөздер айтқан. Соңғы ойында Кобби Смитерсті найзамен тепкені үшін айып тартты, ал Кобби айып тартқан кезде Смитерс гол соғып, Коббиге қарай күлді. Кобби одан әрі нәсілдік ұяттау сөздер айқайлады, ал Смитерс Коббиге, егер ол үздіксіз нәсілдік ұяттау үшін кешірім сұрамаса, "оны ұстаймын" деп қорқытты. Ойыннан кейін Смитерс Коббинің алаңнан шығуын күтіп отырды. Кобби шыққанда Смитерс оны қуды, бірақ кем дегенде үш Коббидің досы оны ұстап қалды. Смитерс Коббидің күртесін тартып алып, Коббиді бір рет қарнына тепті. Кобби дереу жерге құлап, деміккендей болды. Бірден есінен танып, көп ұзамай қайтыс болды. Оның сирек кездесетін жағдайға байланысты, эпиглоттың жұмыс істемеуінен құсық жұтып өлгені анықталды. Смитерс тепкінің тигеніне сенімсіз болса да (Коббиде ешқандай із қалмаған), ол жауапкершіліктен босатылған жоқ. Смитерске Қылмыстық кодекстің 205-бабы (қазіргі 222-бабы) бойынша "адам өліміне себепкер болды" деген айып тағылды. Өзін қорғағанда Смитерс өлімге соққы емес, эпиглоттың жағдайы себеп болғанын мәлімдеді. Жоғарғы сот алдындағы мәселе – тепкі қылмыстық жауапкершілікке тарту үшін өлімнің жеткілікті себебі бола ма екені еді. Бір ауыздан қабылданған сот шешімі бойынша Смитерс адам өліміне кінәлі деп танылды. Бұл шешімді судья Диксон жазды.
On February 18, 1973, Smithers, a black teen, played in a hockey game against a team including Barrie Cobby, a white teen, in a Mississauga rink. During the game, Smithers was subject to numerous racial slurs by Cobby. Evidence given by numerous witnesses at the trial indicated both had a dislike for each other's behaviour and Cobby had often been using racial slurs toward Smithers. During their final game, Cobby was given a penalty for spearing Smithers during the game while Cobby was in the penalty box Smithers scored a goal and laughed in Cobby's direction. Cobby shouted further racial slurs and Smithers threatened Cobby that he was going to "get him" if Cobby did not apologize for making the ongoing racial insults. After the game Smithers waited outside the rink for Cobby to leave. When Cobby came out Smithers chased him and was grabbed by at least 3 of Cobby's friends, Smithers grabbed Cobby's jacket and kicked Cobby once in the stomach area. Immediately Cobby fell to the ground and started to gasp for air. Cobby soon passed out and died shortly afterwards. It was discovered that he died from inhaling vomit after being kicked due to a rare condition in which his epiglottis failed. Although Smithers was unsure if the kick even landed (there were no marks on Cobby), he was still responsible. Smithers was charged for manslaughter under section 205 of the Criminal Code (now section 222) for "caus[ing] the death of a human being". In his defence, Smithers argued that it was the epiglottis condition that caused death, not the blow. The issue before the Supreme Court was whether the kick was a sufficient cause of the death to attract criminal liability. A unanimous Court held that Smithers was guilty of causing death of a human being. The decision was written by Justice Dickson.
Соттың пікірі
Диксон Г. Артур Мартиннің 1943 жылғы ағылшын Ларкин ісіне арналған іс-қағазынан келтірген пікірлерін қабылдады, онда былай делінген: «Өзіндік құны жоқ және зиян келтіруі мүмкін емес көптеген заңсыз әрекеттер бар, бірақ олар өлімге әкелсе, жасаған адамды кінәлі деп тануға болады. Егер өлім қасақана болмаған жағдайда, жасаған адам кемінде адам өлтіруге кінәлі болады». Диксон кінәлі екенін дәлелдеу үшін қандай себеп-салдар байланысы қажет екенін қарастырды. Адам өлтіру сияқты, салдары қасақана болмаған жағдайларда, өлімге себеп болған үлесінің де минималды болуы жеткілікті деп ұсынды. Яғни, мемлекеттік айыптаушылар өлімге себеп болған үлестің мардымсыз екенін көрсетуі керек. Диксон сондай-ақ, адам өлтіруде «жұқа бас сүйек» қағидасының қолданылуын қайта растады, онда Коббидің көмей қақпасының әлсіздігі Смитерсті жауапкершіліктен босатпауы тиіс. Осылайша, соққы Коббидің өліміне себеп болғандықтан, оның үлесі мардымсыз емес және Смитерс қылмыстық жауапкершілікке тартылады.
Dickson adopted the comments of G. Arthur Martin from a 1943 case note on the English Larkin case, where it was stated that "[t]here are many unlawful acts which are not dangerous in themselves and are not likely to cause injury which, nevertheless if they cause death, render the actor guilty of culpable homicide In the case of so called intentional crimes where death is an unintended consequence the actor is always guilty of manslaughter at least." The question Dickson considered was what degree of causation is required to prove guilt. Where consequences need not be intended such as manslaughter, he proposed the degree of contribution to the cause of death need only pass a de minimis test. That is, the Crown need only show that the amount contributed to the cause of death be more than trivial. Dickson also reaffirmed the application of the thin skull doctrine in homicide, where the fact that Cobby was susceptible to failure of the epiglottis should not absolve Smithers from liability. Consequently, since the kick may have killed Cobby, its contribution to his death was more than trivial and so Smithers is criminally liable.