Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құрғақ дәндер – құрғақ қуыру арқылы пісірілген дәндер. Бұл ежелгі тағам және оның құнарлы жарты ай аймағындағы аңшы-жинақшылардың дәнді жеуінің ең ерте жолдарының бірі болғаны есептеледі. Тарихи тұрғыдан, бұл тағам Таяу Шығыста кең таралған, оны былай деп Киелі кітапта айтылған:
Parched grain is grain that has been cooked by dry roasting. It is an ancient foodstuff and is thought to be one of the earliest ways in which the hunter gatherers in the Fertile Crescent ate grains. Historically, it was a common food in the Middle East, as attested by the following Bible quotes:
"Пасхадан кейінгі күні, соның өзінде, олар жердің өнімдерін – ашытпа нан мен құрғақ дәнді жеді." "Боаз оған тамақ уақытында: «Дұрыс осы жерге кел, нан же, және наныңды сірке суына малып ал», – деді. Ол орақшылардың қасына отырды, ал ол оған құрғақ дән берді, ол жеп, тоқты, қалғанын сақтап алды." Еврей тілінде ол קָלִי (qālî) деп аталады. Дәннің ұзындығы қалыпты дәннің ұзындығымен бірдей, бірақ сәл жұқарақ және қараңғырақ, жасыл түйінге ие. Ол ет немесе құс еті қосылған ыстық тағам ретінде беріледі.
"On the day after the Passover, on that very day, they ate some of the produce of the land, unleavened cakes, and parched grain." "Now Boaz said to her at mealtime, 'Come here, and eat of the bread, and dip your piece of bread in the vinegar.'" So she sat beside the reapers, and he passed parched grain to her; and she ate and was satisfied, and kept some back." It is known in Hebrew as קָלִי (qālî). The grain has the same length of the normal grain, although somewhat thinner and darker with a green shade. It is served as a casserole hot dish, cooked with morsels of meat or poultry.
Лагерьде азық-түлік ретінде пайдалану
Тарихи тұрғысынан алғанда, әртүрлі құрғатылған дәндер әскери әскерлердің маневрлердегі және ұзақ сапарға шыққан азаматтардың рационы ретінде қолданылып келген. Құрғату дәнді пісіріп қана қоймай, судың көп бөлігін де алып тастағандықтан, оны ұзақ уақыт сақтауға немесе тасымалдауға болатын, ал пісірілмеген дәндерден бірдей немесе сәл аз салмақта болатын алдын ала пісірілген тағамдар жасаудың тиімді жолы болды. Сонымен қатар, оны қайта қыздырмай, құрғақ немесе суға батырып жеуге болады, бұл далада пісіру уақытын қысқартып, қажет болған жағдайда әскерлерге лагерь оттарынсыз саяхаттауға мүмкіндік берді. Әсіресе, 20 ғасырға дейін Оңтүстік және Шығыс Азиядағы әскерлер үшін, оның ішінде Қытай-жапон соғыстары мен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон императорлық армиясы үшін құрғатылған күріш кеңінен қолданылды. Бұл Қытай Халық Азаттық Армиясының Ұзақ жорығы кезіндегі негізгі азығы болды, олардың қозғалыс кезінде жеткізе алатын шамалы тауарлардың бірі еді. Американың жергілікті халқы туралы ертедегі еуропалық жазбаларда ирокездердің жүгеріні пісірудің көптеген тәсілдерінің бірі ретінде "құрғатылған жүгері" деп көрсетілген. Оны алдымен жүгеріні күйдіріп, содан кейін ұнтақтап, ұнға айналдырған. Ол түрлі рецепттерде, әсіресе саяхатшылар үшін төтенше жағдайлардағы рацион ретінде қолданылды, көбінесе бір қасықтан сумен бірге желінетін. Роберт Беверлидің мәлімдемесіне сәйкес, Вирджинияда осы тағамның жергілікті атауы "Рокахомония" болған. АҚШ Азамат соғысы кезінде құрғатылған жүгері дән ретінде де, жүгері ұнын алу үшін жүгеріні тасымалдау тәсілі ретінде де пайдаланылды.
A variety of parched grains have been used historically as a camp ration, both for military troops on maneuvers and civilian travelers on extended overland journeys. Because parching both cooked the grains, and removed most of the water content, it was useful as a way to have pre cooked meals which could be stored or carried for extended periods, and weighed the same or slightly less than the uncooked grains. It also had the advantage that it could be eaten without re heating it, either dry or by soaking in water, and so would both reduce cooking time in the field and allow troops to travel without any campfires at all if needed. In particular, parched rice was widely used in South and East Asia for troops well into the 20th century, including by the Imperial Japanese Army during the Sino Japanese Wars and World War II. It was a primary staple of the People's Liberation Army of China during the Long March as well, being one of the few items they were able to carry a significant supply of while on the move. Early European accounts of Native Americans record 'parched corn' as one of the many ways the Iroquoian peoples cooked maize. It was prepared by first scorching the corn and then pounding it to a fine meal. It was used in various recipes, but especially as emergency rations for travellers, usually eaten a spoonful at a time with a drink of water. According to Robert Beverley Jr. a local name for this food in Virginia was 'Rockahomonie'. During the U. S. Civil War parched maize was used both as a grain itself and as a way to carry maize for grinding into cornmeal.