Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Белгілі бір инвестордың атына тіркелмеген борыштық бағалы қағаздар
Debt security not registered to any specific investor
Алушы облигациясы немесе алушы нотасы – корпорация немесе үкімет сияқты бизнес ұйымдары шығарған облигация немесе борыштық бағалы қағаз. Алушы құжаты ретінде, ол инвестициялық бағалы қағаздардың көбінесе кездесетін түрлерінен өзгеше, себебі ол тіркелмейді – иесі туралы немесе меншік құқығына қатысты мәмілелер туралы ешқандай жазбалар сақталмайды. Облигация басылған қағазды физикалық түрде кім ұстаса, сол құралдың болжамды иесі болып есептеледі. Бұл анонимділігін сақтағысы келетін инвесторлар үшін тиімді. Алушы облигациясының жоғалуы, ұрлануы немесе жойылған жағдайда оның құнын қайтару көбінесе мүмкін емес. АҚШ мемлекеттік қарызы бойынша кейбір жеңілдіктер қарастырылуы мүмкін. Сонымен қатар, облигациялардың барлық түрлерінде мерзімі мен пайыздық ставкасы көрсетілген, ал пайыздық төлемдерді алу үшін облигация купондары бағалы қағазға физикалық түрде тіркелген және уәкілетті агентке тапсырылуы керек. 1980 жылдан бері АҚШ-та жаңа алушы облигацияларын шығару заңсыз әрекеттерде пайдаланылуына байланысты тиімсіз деп танылды, бірақ осы мерзімге дейін шығарылған облигацияларды эмитент әлі де бар болса сатып алуға болады.
A bearer bond or bearer note is a bond or debt security issued by a business entity such as a corporation or a government. As a bearer instrument, it differs from the more common types of investment securities in that it is unregistered—no records are kept of the owner, or the transactions involving ownership. Whoever physically holds the paper on which the bond is issued is the presumptive owner of the instrument. This is useful for investors who wish to remain anonymous. Recovery of the value of a bearer bond in the event of its loss, theft, or destruction is usually impossible. Some relief is possible in the case of United States public debt. Furthermore, while all bond types state maturity dates and interest rates, bearer bond coupons for interest payments are physically attached to the security and must be submitted to an authorized agent in order to receive payment. Issuance of new bearer bonds has been effectively outlawed in the United States since the 1980s due to their use in illegal activities, but bearer bonds issued before this date can be redeemed if the issuer still exists.
Тарих
Алушы облигацияларының тарихы 1648 жылға дейін жетеді, бірақ АҚШ-та Азаматтық соғыс кезінде осы облигациялардың танымалдылығы күрт өсті, себебі мемлекеттік ресурстар тартылып, шектелді. АҚШ-та ақша қаражатын табысты және оңай аудару мүмкіндігінен кейін, Еуропа мен Оңтүстік Америка да осы типтегі облигацияларды шығара бастады. Алушы облигацияларының басты артықшылығы – анонимділік, ол оларды ақша жылу, салықтан қашу және есірткі саудасы сияқты заңсыз қызметтер үшін таңдаулы қаржы құралына айналдырды. Осыған жауап ретінде, 1982 жылдан бастап АҚШ-та алушы облигацияларының жаңа шығарылымдары қатты шектелді. АҚШ Қаржы министрлігі шығарған барлық облигациялар 2016 жылдың мамыр айына дейін толыққанды, ал 2020 жылдың наурыз айына қарай олардың жалпы сомасы шамамен 87 миллион долларды құрады.
Bearer bonds have been traced back as far as 1648, but there was a spike in popularity in the United States for these bonds during the Civil War, as government resources were strained and limited. Following the success and ease of transferring funds in the United States, Europe and South America also started issuing this type of bond. The main appeal of bearer bonds is anonymity, which led them to become the financial instrument of choice for unlawful activity including money laundering, tax evasion and drug trafficking. In response, new issuances of bearer bonds have been severely curtailed in the United States since 1982. All bearer bonds issued by the US Treasury had matured as of May 2016, with the amount outstanding is approximately $87 million as of March 2020.
Чиассо қаржы контрабандасы ісі
2009 жылдан 2012 жылға дейін Италия мен Швейцарияда АҚШ-тың иесіз облигацияларын жасау және контрабандалық жолмен тасымалдау оқиғалары тізбегі болды. Бұл 2009 жылдың маусымында Чиассодағы қаржылық контрабандалық іспен басталды, онда итальяндық қаржы полициясы мен кеден қызметкерлері Италия шекарасындағы Чиассода жалпы сомасы 134,5 миллиард долларға тең АҚШ-тың иесіз облигациялары болып саналатын құжаттарды тәркіледі. Облигациялардың жалған екені дереу анықталды: АҚШ Қаржы министрлігі "Morganthaus" деп атаған "миллиард долларлық облигациялар" схемаларының бірі.
From 2009 to 2012, a series of incidents involving the forgery and smuggling of U. S. bearer bonds in Italy and Switzerland occurred, beginning with the Chiasso financial smuggling case in June 2009, in which Italian financial police and customs guards seized documents purporting to be U. S. bearer bonds totaling $134.5 billion in Chiasso, Switzerland, on the Italian border. The bonds were readily determined to be phony: the latest in a series of "billion dollar bond" schemes that the United States Treasury calls "Morganthaus".
АҚШ саясаты мен тәжірибесі
АҚШ-та 1982 жылғы Салықтық теңдік және фискалдық жауапкершілік туралы заң иесіне көрсетілген борыштық қағаздарды шығаруды күрт шектеді: сонымен қатар, ол корпоративтік облигациялар бойынша 1982 жылдан кейін эмитент шығарған мұндай облигациялар бойынша төленген сыйақыны салықтан есепке алуға тыйым салды және муниципалдық облигациялар бойынша төленген сыйақыға салық жеңілдігін жойды, ал тіркелген облигациялар салық жеңілдігін сақтап қалды. АҚШ-тың Оңтүстік Каролина штатының осы салық саясатына қатысты шағымын АҚШ Жоғарғы Соты «Оңтүстік Каролина – Бейкер» ісінде (1988) қарады, ол заңды қолдады және АҚШ-тың барлық муниципалдық иесіне көрсетілген облигацияларды шығаруды тоқтатты.
In the United States, the Tax Equity and Fiscal Responsibility Act of 1982 substantially curtailed the issue of debt in bearer form: it also disallowed any tax deduction of interest paid on any such bonds issued after 1982 by the issuer in the case of corporate bonds and removed the tax exemption of the interest paid in the case of municipal bonds, with registered bonds retaining the tax exempt treatment. A challenge to this tax treatment by the US state of South Carolina was heard by the US Supreme Court in the case of South Carolina v. Baker (1988), which upheld the law and brought to an end the further issue of virtually all US municipal bearer bonds.