Реттикулоциттер: Ересек емес қан жасушаларының маңызы мен зерттелуі
Reticulocyte
Реттикулоциттер – ересек қан жасушаларының дамымай жатқан түрі. Қан жасалу процесінде маңызды, ядросыз, РНҚ желісімен көрінеді. Дәл санау үшін арнайы тесттер қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жетілмеген қызыл қан жасушасы
Immature red blood cell
Гематологияда ретикулоциттер – жетілмеген қызыл қан жасушалары (ҚҚЖ). Эритропоэз (қызыл қан жасушаларының қалыптасуы) процесінде ретикулоциттер сүйек кемігінде дамып, жетіледі, содан кейін қан ағынында шамамен бір күн бойы айналып, ересек қызыл қан жасушаларына айналады. Ересек қызыл қан жасушалары сияқты, ретикулоциттерде де жасушалық ядро болмайды. Олар рибосомалық РНК-ның желі тәрізді құрылымының арқасында ретикулоциттер деп аталады, бұл құрылымды метилен көк және Романовский бояуы сияқты белгілі бір бояулармен микроскоп арқылы көруге болады.
In hematology, reticulocytes are immature red blood cells (RBCs). In the process of erythropoiesis (red blood cell formation), reticulocytes develop and mature in the bone marrow and then circulate for about a day in the blood stream before developing into mature red blood cells. Like mature red blood cells, in mammals, reticulocytes do not have a cell nucleus. They are called reticulocytes because of a reticular (mesh like) network of ribosomal RNA that becomes visible under a microscope with certain stains such as new methylene blue and Romanowsky stain.
Клиникалық маңызы
Ретикулоциттердің санын дәл өлшеу үшін автоматтандырылған санағыштар лазерлік стимуляция, детекторлар және РНҚ мен ДНҚ-ны белгілейтін флуоресцентті бояудың (мысалы, титан сарысы немесе полиметин) үйлесімін пайдаланады. Ретикулоциттер қалыпты Романовский бояуымен қарағанда басқа қан жасушаларына қарағанда сәл көгілдір түсті болып көрінеді. Ретикулоциттер салыстырмалы түрде ірі болады, бұл сипаттама орташа дене көлемімен сипатталады. Қандағы ретикулоциттердің қалыпты мөлшері клиникалық жағдайға байланысты, бірақ ересектерде әдетте 0,5%-дан 2,5%-ға дейін, ал нәрестелерде 2%-дан 6%-ға дейін құрайды. Ретикулоциттердің "қалыпты" көрсеткіштен жоғары пайыздық көрсеткіші анемияның белгісі болуы мүмкін, бірақ бұл адамның сүйек миының денсаулығына байланысты. Ретикулоциттердің өндіріс индексін есептеу ретикулоциттер санының ағымдағы жағдайға сәйкес келіп-келмейтінін анықтау үшін маңызды қадам болып табылады. Көрсеткіштің қалыпты шектемеде болуынан гөрі, бұл сұрақ көбінесе маңыздырақ; мысалы, егер адам анемиямен ауырса, бірақ ретикулоциттердің пайызы 1%-дан кем болса, сүйек миы анемияны жоюға жеткілікті жаңа қан жасушаларын өндірмейді.
To accurately measure reticulocyte counts, automated counters use a combination of laser excitation, detectors and a fluorescent dye that marks RNA and DNA (such as titan yellow or polymethine). Reticulocytes appear slightly bluer than other red cells when looked at with the normal Romanowsky stain. Reticulocytes are also relatively large, a characteristic that is described by the mean corpuscular volume. The normal fraction of reticulocytes in the blood depends on the clinical situation but is usually 0.5% to 2.5% in adults and 2% to 6% in infants. A reticulocyte percentage that is higher than "normal" can be a sign of anemia, but this depends on the health of a person's bone marrow. Calculating the reticulocyte production index is an important step in understanding whether or not the reticulocyte count is appropriate to the situation. This is often a more important question than whether the percentage is in the normal range; for instance, if someone is anemic but has a reticulocyte percentage of only 1%, the bone marrow is likely not producing new blood cells at a rate that will correct the anemia.
Жетіспеген ретикулоциттер фракциясы (IRF)
Жетілмеген ретикулоциттердің деңгейі төмен болғанда, оларды жоғары қарқынды флуоресценция аймақтары арқылы анықтауға болады. Көбейген жас ретикулоциттер фракциясы (IRF), атап айтқанда, IRF 0,23-тен жоғары немесе оған тең, сонымен қатар абсолютті ретикулоциттер санының артуы, әдетте анемияға эритроидтық жауаптың жеткілікті екенін көрсетеді. IRF 0,23-тен жоғары болса, бірақ абсолютті ретикулоциттер саны қалыптыдан төмен немесе қалыпты (соответственно, ретикулоциттер өндірісінің индексі 2-ден кем немесе оған тең) мысалы, жедел инфекция, темір тапшылығы анемиясы, адам иммуножеткіліксіздігі вирусы инфекциясы, дағдарыс кезіндегі дүрсін ауруы, жүктілік және миелодиспластикалық синдром сияқты жағдайларда кездеседі.
Reticulocytes at less mature levels can be detected by having higher intensity fluorescence regions. An increased immature reticulocyte fraction (IRF), specifically an IRF more than or equal to 0.23, together with an increased absolute reticulocyte count, generally indicates an adequate erythroid response to anemia. An IRF of more than 0.23 but a subnormal or normal absolute reticulocyte count (with a corresponding reticulocyte production index of less than or equal to 2) is seen in for example acute infection, iron deficiency anemia, human immunodeficiency virus infection, sickle disease with crisis, pregnancy, and myelodysplastic syndrome.
Зерттеу
Ретикулоциттер – ақуыздарды аударуды зерттейтін биологтар үшін бағалы құрал. Ретикулоциттер басқа жасушалардан ерекшелігі, олардың құрамында ақуыздарды аударуға қажетті барлық механизмдер бар, бірақ ядросы жоқ. Жасуша ядросы аударманы зерттеуді қиындататын көптеген компоненттерді қамтиды, сондықтан бұл жасушалар өте пайдалы. Ғалымдар қоян сияқты жануарлардан ретикулоциттерді алып, мРНҚ және аударма ферменттерін бөліп алып, жасушасыз, *in vitro* жүйеде ақуыз аудармасын зерттей алады, бұл ақуыздар синтезделетін ортаны жақсырақ бақылауға мүмкіндік береді.
Reticulocytes are a valuable tool for biologists who study protein translation. Reticulocytes are unusual among cells in that they contain all of the machinery necessary to translate proteins but lack a nucleus. Since a cell's nucleus contains many components that make studying translation difficult, these cells are quite useful. Scientists can collect reticulocytes from animals such as rabbits and extract the mRNA and translation enzymes to study protein translation in a cell free, in vitro system, allowing greater control over the environment in which proteins are being synthesized.