Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дәрежелі индуистік мәтіндер, Сати (пали; Skr. Smṛti) буддалық контексте.
Secondary Hindu texts, that which is remembered
Sati (Pali; Skr. Smṛti) in the Buddhist context
Smriti (IAST: Smṛti), сөзбе-сөз "есте сақталған" – индуистік мәтіндердің жиынтығы, көбінесе авторға жатқызылады және дәстүрлі түрде жазылып алынған. Бұл, авторсыз саналатын Śrutis (Веда әдебиеті) -нен өзгеше, олар ұрпақтан ұрпаққа ауызша беріліп, қалыптасқан. Smriti – туынды, екіншілік жұмыс және индуизмде, хинду философиясының Мимамса мектебінен басқа, Sruti-ден кем авторитетті саналады. Smriti-дің ортодоксалды мектептерде мойындалған авторитеті, оның негізінде жатқан Śruti-ден шығады. Smriti әдебиеті – әртүрлі мәтіндердің кең жиынтығы. Әрбір Smriti мәтіні көптеген нұсқаларда, түрлі оқылымдармен кездеседі.
Smriti (, IAST: Smṛti), literally "that which is remembered" are a body of Hindu texts usually attributed to an author, traditionally written down, in contrast to Śrutis (the Vedic literature) considered authorless, that were transmitted verbally across the generations and fixed. Smriti is a derivative secondary work and is considered less authoritative than Sruti in Hinduism, except in the Mimamsa school of Hindu philosophy. The authority of smriti accepted by orthodox schools is derived from that of shruti, on which it is based. The Smrti literature is a corpus of diverse varied texts. Each Smriti text exists in many versions, with many different readings.
Этимология
Смрити – санскрит тіліндегі сөз, Smara (स्मर) түбірінен шыққан, «есте сақтау, еске түсіру, ойлау немесе толғану, есіне шақыру» немесе жай ғана «жад» деген мағынаны білдіреді. Бұл сөз ежелгі Веда әдебиетінде кездеседі, мысалы, Чандогья Упанишадтың 7.13-бөлімінде. Кейінгі және қазіргі заманғы ғылыми қолданыста бұл термин дәстүрді, есте сақтауды, сондай-ақ «есте сақталатын дәстүр» деп аталатын кең пост-ведалық канонды білдіреді. Смрити – дхармаға қатысты смрити мәтіндерін жазған 18 ғалымнан шыққан 18 санының символдық синонимі (көпшілігі жоғалып кеткен). Яджнявалкья жалпы тізімді 20-ға дейін жеткізеді, оған Яджнявалкьясмрити және Манусмрити деген тағы екі Смрити қосады. Парашара да осы тізімде жиырма авторды атап көрсетеді, бірақ Самвартта, Брахспати және Вьяса есімдерінің орнына Кашьяпа, Бхригу және Прахета есімдерін келтіреді. Тіл білімінде Смрити – өлең өлшемінің бір түрі. Инду мифологиясында Смрити – Дхарма мен Медханың қызының аты. Ғылыми әдебиетте Смрити Smṛti деп те жазылады.
Smrti is a Sanskrit word, from the root Smara (स्मर), which means "remembrance, reminiscence, thinking of or upon, calling to mind", or simply "memory". The word is found in ancient Vedic literature, such as in section 7.13 of the Chandogya Upanishad. In later and modern scholarly usage, the term refers to tradition, memory, as well as a vast post Vedic canon of "tradition that is remembered". Smriti is also a symbolic synonym for number 18, from the 18 scholars who are credited in Indian tradition for writing dharma related smriti texts (most have been lost). Yājñavalkya gives the list of total 20 by adding two more Smritis, namely, Yājñavalkyasmriti and Manusmriti. Parāśara whose name appears in this list, enumerates also twenty authors, but instead of Samvartta, Bṛhaspati, and Vyāsa, he gives the names of Kaśyapa, Bhṛgu and Prachetas. In linguistic traditions, Smrti is the name of a type of verse meter. In Hindu mythology, Smriti is the name of the daughter of Dharma and Medha. In scholarly literature, Smriti is also spelled as Smṛti.
Смритидің индустар заңына қатысты рөлі
Смртилер индус дхармасын ашып көрсетуге көмектеседі, бірақ шрутилерге (ежелгі Упанишадтарды қамтитын Веда жинағы) қарағанда аз беделді деп есептеледі.
Smrtis contribute to exposition of the Hindu Dharma but are considered less authoritative than Śrutis (the Vedic corpus that includes early Upanishads).
Индуистік заң туралы ең көне Смрити: Дхарма-сутралар
Дәрме сутралары ежелгі индуистік құқық және заңның бастапқы мәтіндері болып табылады. Олар Шрути, Смрити және Акара құқық және заңның көздері екенін білдіреді.
The root texts of ancient Hindu jurisprudence and law are the Dharma sūtras. These express that Shruti, Smriti and Acara are sources of jurisprudence and law.
Дхарма-смрити туралы бхасия
Медхатитидің Дхармашастралардағы қылмыстық, азаматтық және отбасылық құқыққа жасаған философиялық талдауы мен түсіндірмесі, әсіресе Манусмритиге қатысты, Ньяя және Мимамса теорияларын қолдана отырып, ең ерте және ең көп зерттелген үшінші дәрежелі Смрити болып табылады.
Medhatithi's philosophical analysis of and commentary on criminal, civil and family law in Dharmasastras, particularly of Manusmriti, using Nyaya and Mimamsa theories, is the oldest and the most widely studied tertiary Smriti.