Дент против Вирджиния штаты: Медициналық лицензиялау және Конституциялық құқықтар
Dent v. West Virginia
Dent v. West Virginia ісі (1889) АҚШ Жоғарғы Сотының дәрігерлер лицензиялау және штат заңдарына қатысты маңызды шешімі. Дәрігерлік тәжірибе, білім беру талаптары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Dent v. West Virginia, 129 U.S. 114 (1889), 19 ғасырдың соңында АҚШ Жоғарғы Сотының дәрігерлердің беделді қызметі мен штаттық заңдарға қатысты маңызды ісі болды. Бұл Батыс Вирджиния штатының 1880-жылдардың басында қабылдаған "елдегі алғашқы нақты шектеуші дәрігерлік лицензиялау заңына" тікелей наразылық білдірді.
Dent v. West Virginia, 129 U. S. 114 (1889), was an important United States Supreme Court case involving the reputable practice of physicians and state laws in the late 19th century. It was a direct challenge to West Virginia having passed "the nation's first genuinely restrictive physician licensing law in the early 1880s."
Істің мәні
Фрэнк Дент Батыс Вирджиния штатының Ньюбург қаласында әкесі мен атасымен бірге дәрігерлік тәжірибе жасаған. Франк әкесінен тәлім алып, бар болғаны алты жыл жұмыс істегенде, 1881 жылы Батыс Вирджиния штаттық Денсаулық сақтау заңын қабылдады, ол беделді медициналық колледждің дипломын, он жылдық тәжірибесін растайтын сертификатты немесе штаттық емтиханды сәтті тапсыруды талап етті. 1882 жылы Дент Цинциннатидегі Американдық эклектикалық медициналық колледжінің дипломын ұсынды, бірақ Денсаулық сақтау кеңесі оны алаяқтық эклектикалық мекеме деп таныды. Дент дәрігерлік тәжірибесін жалғастырды, ал Кеңес төрағасы Джеймс Ривз Дентті қамауға бұйырды. Фрэнк Дент қорғау үшін өзінің туысы Мармадуке Х. Дентке жүгінді, ол Графтон қаласының (Батыс Вирджиния) адвокаты және Батыс Вирджиния университетінің бірінші түлегі еді. 1883 жылы өткен сотта Фрэнк Дент медициналық лицензиясыз тәжірибе жасағаны үшін кінәлі деп танылды. Мармадуке Дент шешімге Батыс Вирджиния Жоғарғы сотына шағымдады, мемлекеттің азаматтың заңды кәсіппен айналысу құқығына араласуға құқығы жоқ екенін мәлімдеді. 1884 жылы Батыс Вирджиния Жоғарғы апелляциялық соты Денттің ісін қарады және Мармадуктың аргументтерін қабылдамады. М. Х. Дент 1885 жылы АҚШ Жоғарғы сотына шағымдап, 14-ші түзетудегі тең процеске құқық бойынша туысының құқықтары бұзылғанын мәлімдеді. Жоғарғы сотта көптеген іс болғандықтан, олар бұл істі 1889 жылға дейін қарастырмады.
Frank Dent was a physician who practiced with his father and grandfather in Newburg, West Virginia. Frank had only apprenticed with his father and practiced for six years when West Virginia passed its Board of Health Act in 1881 requiring either a diploma from a reputable medical college, a certificate showing ten years' practice, or successful passing of a state administered exam. In 1882 Dent submitted a diploma from the American Eclectic Medical College in Cincinnati, which the Board of Health determined to be a fraudulent eclectic institution. Dent continued practicing and the Board's President, James Reeves, had Dent arrested. Frank Dent turned to his cousin Marmaduke H. Dent, Grafton West Virginia attorney and the first graduate of the University of West Virginia for his defense. At his trial in 1883 Frank Dent was found guilty of practicing without a medical license. Marmaduke Dent appealed the decision to the West Virginia Supreme Court on the grounds that the state could not interfere with a citizen's right to practice a lawful trade. The West Virginia Supreme Court of Appeals heard Dent's case in 1884 and rejected Marmaduke's arguments. M. H. Dent then filed an appeal to the U. S. Supreme Court in 1885 claiming a violation of his cousin's rights under the due process clause of the 14th Amendment. The Supreme Court had a considerable backlog and did not hear the case until 1889.
Шешім
Сот төрешісі Стивен Дж. Филд 1889 жылғы 14 қаңтарда Батыс Вирджиния штатының заңын қолдаған Соттың бірауыздан қабылданған шешімін жариялады. Филд әрбір азаматтың жас, жыныс сияқты табиғи шектеулерді және штаттардың орынды шектеулерін сақтай отырып, кез келген заңды кәсіппен айналысуға құқығы бар екенін атап өтті. Сонымен қатар, Сот медицинаның жан-жақты дайындық қажет ететіні, дәрігерлердің адам денесі туралы терең білімі болуы және олардың өмір мен өліммен тікелей байланысты жағдайларды шешетіні ескеріліп, лицензия алу қажеттігіне баса мән берді. Белгілі бір жағдайларда штаттар лицензиясы жоқ адамдарды медициналық практикадан шеттетуге құқылы.
Justice Stephen J. Field delivered the Court's unanimous opinion on January 14, 1889, which upheld the West Virginia statute. Field noted that each citizen had a right to follow any lawful calling, subject to natural restraints such as age, sex, etc., as well as state restrictions, as long as those state restrictions were reasonable. In addition, the Court ruled that medicine, because of the careful nature of its training, the large knowledge of the human body required of doctors, and the nature of life and death circumstances with which doctors dealt, reliance needed to be placed on the assurance of a license. Certain circumstances might prompt states to exclude people without licenses from practicing medicine.
Салдары
Кейіннен Сот Hawker v. New York, 170 U. S. 189 (1898) ісі бойынша өз шешімін кеңейтті, бұл ретте мінез-құлықтың да лицензия алуға ниеттенген дәрігерлер үшін маңызды талап екенін айтты. Жоғары соттың кез келген ісі сияқты, Дент ісі де көптеген рет сілтеме жасалды, әсіресе штаттық реттеудің заңды рөлін және Аттық заңдарға конституциялық тыйым салуларды анықтауда. Мысалы, SBC Communications, Inc. v. FCC қараңыз.
Later, the Court would extend its decision in the case Hawker v. New York, 170 U. S. 189 (1898) when it ruled that character was also an important qualification for doctors wishing to obtain a license. As in any Supreme Court case, Dent has been cited numerous times, particularly in defining the legitimate role of state regulation versus Constitutional prohibitions on Bills of Attainder. See, for example SBC Communications, Inc. v. FCC.