Кіріспе
Эпистемиялық минимализм – білім үшін тек қана шынайы сенім жеткілікті деген эпистемологиялық тезис. Яғни, "Смит бүгін жаңбыр жауғанын біледі" дегеннің мағынасы осы екі шартпен дәл және толықтай талданады: Смит бүгін жаңбыр жауды деп сенді. Бүгін жаңбыр жауғаны рас. Бұл тезис, бәсекелес теорияларға қарама-қарсы келетін болғандықтан, минималистік деп аталады. Олардың көпшілігі шынайы сенімнің білім үшін қажетті, бірақ жеткіліксіз екенін – яғни, сенімнің білім ретінде есептелуі үшін шын болуы керек, бірақ шындық ғана жеткіліксіз, басқа да бір нәрсе қажет екенін талап етеді. Дәстүрлі түрде, ол "басқа нәрсе" – дәлелді негіздеме деп есептелді. Бүгінгі күні көбінесе негіздеме және басқа да шарт, немесе негіздеме орнына басқа шарт, Геттиер мәселесін болдырмау үшін қажет деп саналады. Қандай талдау болмасын, стандартты көзқарас (Геттиерге дейін де, Геттиерден кейін де) білімді тек қана шынайы сенімнен тар талдауға ұмтылады. Эпистемиялық минимализм керісінше, Геттиер жағдайларын, сәтті тапсырыстарды және толық негізсіз сенімдерді де қамтитын, егер олар шын болса, одан да кең талдауды ұсынады. Бұл тезис минимализм болып табылады, себебі ол шынайы сенімге қосылған қосымша талаптарды қабылдамайды және дәлелденген шынайы сенім (JTB) талдауы мен оның туындыларына берілген интуитивті себептердің шатастыратын немесе дұрыс түсінілмегенін көрсетеді. Эпистемиялық минимализмнің ең белгілі (немесе жаман атқа ие) жақтаушысы – Криспин Сартуэлл (1991). Бұл көзқарас көптеген эпистемологтар тарапынан сынға алынған, ал Уильям Лайкан (1994) оған ықпалды сын бағасын берген.
Smith believes that it rained today. It is true that it rained today. The thesis is called minimalist by way of contrast with the competing accounts, which more or less universally require that true belief is necessary but insufficient for knowledge—that is, that a belief needs to be true in order to count as knowledge, but that truth alone is not enough—that something else is needed. Traditionally, that something else was held to be evidential justification; today it is usually held to be either justification and also some other condition, or else some other condition instead of justification, which will avoid the Gettier problem. Whatever the analysis, though, the standard view (both pre Gettier and post Gettier) pushes for narrower analyses of knowledge than mere true belief. Epistemic minimalism turns in exactly the opposite direction, and argues for a much more inclusive analysis one which includes even Gettier cases, lucky guesses, and completely unjustified beliefs, as long as they happen to be true. The thesis is a minimalism in the sense that it eschews the additional requirements piled on top of true belief and argues that the intuitive reasons given for the justified true belief (JTB) analysis and its descendants are either misleading or misunderstood. The most famous (or infamous) proponent of epistemic minimalism is Crispin Sartwell (1991). The view has been criticized by many epistemologists, with an influential criticism being delivered by William Lycan (1994).